entertainments

VİDEO – Beytüşşebap’ta başlayan rock yolculuğu

Written by admin

ADVERTISEMENT


Mümin Ağçakaya

TİGRİS VAR – Adana’ya yerleştikten sonra Koma Rewşen grubunda solo sanatçı olarak başladı. Beytüşşebap’ta başlayan rock müzik yolculuğuna devam eden sanatçı, kendi hayalimi gerçekleştiriyorum diyor. harunelki Dicle Haber ile görüştü.

1975 Beytüşşebap doğumlu rock sanatçısı Harun Elki’nin müzik serüveni 12-13 yaşlarında TRT’de izlediği bir müzikal filmden etkilenerek başladı. Bluesy gezginini anlatan ve mavi renklerle bezenmiş filmden büyük ölçüde etkilenmiştir. Bu etkilenme durumu; ‘O güne kadar dinlediğim hiçbir müzik beni bu kadar etkilemedi, bir borç duygusu oluştu.’ Sanatçı 20 yaşında Adana’ya taşındığını söylüyor. Adana’da Koma Rewşen grubuyla tanışan ve gruba solist olarak katılan sanatçı, kariyerine rock müzikle başlar.

Şırnak’ın Beytüşşebap ilçesinde dengbej ve Kürt halk müziğinin hakimiyetine rağmen neden rock müziğini tercih ettiğini açıklıyor;

“Beytüşşebap’taki müzik serüvenim aslında ailemden biri müzik yaptığı için etkileşim sonucu ortaya çıkmadı. Bizimkisi, doğuştan gelen bir arzuyla, diyelim ki bireysel bir arzuyla müzik yapmaya yönelik bir evrimin sonucuydu”.

kaya-tigris1.jpg

Dengbej geleneğinden rock müziğe yolculuk

Beytüşşebap’ta müzik yapmanın olanaklarını şöyle anlatıyor;

“Beytüşşebap’ta gitar bir yana gitar bulmak bile zordu. Aslında geleneğinde davul ve borazan olan ve başka enstrümanın olmadığı bir yerdir. Doğası gereği zurna çalınırdı. Mırtik ve beyzade dediğimiz karakterlerin gelip seslendirdiği yerde enstrümantal hiçbir şeyin olmadığı tamamen dengbejist bir müzik yapısı vardı.”

“Ailede dengbej geleneği vardı. Kesinlikle bende etkisi oldu.

Tabii benim kendi arayışımın bir özelliği daha, bir detayı daha var. Bu yüzden müzikal formumu çok fazla oradan aldığımı söyleyemem. 20 yaşından sonra ülkeyi terk etmek için duygusal bir dürtü hakim olmaya başladı.

Çünkü müzikal olarak bir şeyler yapılması gerekiyordu ve orada yapmak mümkün değildi. Ben de mevcut döngüye giremedim. Önce Adana’ya yerleştim ve oradaki Rewşen’e katılarak benim için yeni bir süreç başladı.”

Kaya ilk başta biraz şaşırtıcıydı.

Rewşen ilk döneminde protest müzik yapıyordu. Birkaç yıl sonra grup dağıldığında ve ben yeni bir grup oluşturmak için geri döndüğümde kendini hissettirmeye başladı. Doğal olarak, kendi dokularına biraz garip bir şey duymaları biraz şaşırtıcıydı.

Memleketimdeki insanların bunu anlaması biraz zaman aldı. Sonuçta, bireysel tercihler de var. Toplum olarak birbirimize her şekilde yüzde 100 bağlı olmak zorunda değiliz. Bazı noktalarda birbirimize bağlıyız ama diğerlerinde başka karakterlerimiz var. Başka alışkanlıklarımız var. Başka hayallerimiz var. Ama bizi birleştiren şeyler de var.

Şu anda bizi bir araya getiren farklı şeyler üzerinde çalışıyorum. Mekanımızın eşsiz bir dengbejisi var. Hayallerimin dünyasında Aaron olarak varım. Sadece bir Kürt değil, aynı zamanda bir kaya, kendine has bir dokusu var.

kaya-tigris3.jpgBir süre sonra kendilerini ait hissettiler.

Sonuçta siz de bir birey oluyorsunuz. O kişinin sesini çok duydum. Şu anda hala bireyde kendim aracılığıyla toplum var tabii ki. Çok sert bir şey bulamadım. Bizim toplumumuz böyle, Beytüşşebap özellikle karakter olarak çok kaba ve sert bir toplum değil. Gelişime açık bir toplumdur. Tabii ki, çok normal ve ilk başta garip hissetmeleri bekleniyor, ancak bir süre sonra kendi şeylerini hissettiler.

Sonuçta, formumuz biraz farklı olabilir ama söylediklerimiz yaşadıklarımızdır. Kürtlerin yaşadıkları budur. Kürtlerin kendi kültürel dokularına bağlı olarak yaşadıkları siyasi süreçlerle ilgiliydi. Bu yüzden aslında çok bilgiliyiz. Sadece forumun değişmesi onları kendisine yakın hissettirdi. Örneğin, çeşitli röportajlarda çeşitli noktalarda bundan bahsediyorum. Büyükannemin benim hayranım olduğu hakkında birkaç konuşma yaptım. Psikolojik olarak, muhtemelen bir aidiyet duygunuz var. Aksi takdirde, bu formu dinleyemezsiniz. Çünkü sonuçta, her şey sadece forumla ilgili değil. Bazen tavır alır. Bir sanatçının duruşunu beğendiğiniz için olabilir, müziğini beğenmeyebilirsiniz veya bir sanatçının yarattığı içeriği beğenebilirsiniz. Her şey sadece formda ele alınamaz… Çünkü biz yaşadıklarımızı şarkılarımıza yansıtıyoruz. Hala daha neler ekleyebiliriz diye düşünüyoruz.

‘Beytüşşebap’taki konserde sadece gençler değil, yaşlı kadın ve erkekler de vardı’

3 gün önce Beytüşşebap’ta bir konserimiz vardı. Beytüşşebap elbisem gibi ve ilk konserim. Bu konserde 7’den 70’e insan vardı. Yaşlı adamlar, yaşlı kadınlar vardı ama özellikle gençler, özellikle çocuklar. Bu çok önemliydi. Çünkü Beytüşşebap pek sosyal bir yer değil. Çok özlenen bir yer ve sizin yurttaşınız olarak oraya gitmiş olmam bana büyük bir moral verdi. Öyle bir şey olduğu için her insanın içinde aidiyetle ilgili yoksunluklar olabilir, çok ciddi bunalımlar da yaşıyorum.

Başka bir deyişle, onlar da bu dalgalanmaları yaşadılar. Çok iyi bir toplantı yaptık. Eski arkadaşlarım geldi orta yaşlı diyelim, sonra orta yaşlı kadınlar geldi, yaşlı kadınlar geldi. Beni doğuran yaşlı kadın elinde bastonla geldi.

Çocukken büyük bir potansiyeli vardı. Yediden yetmişe herkesin böyle duygusal bir transta olduğunu hissettim. Dün gece yaptığımız müziği, aynı anda dağımızın müziğini çalıyorum. Aidiyet duygusu sadece formda değil, gerçekten harika bir enerji olduğunu gördük. Kendi çocuklarından biriydi. Çünkü o kişiyle ve her biriyle sadece saatlerce fotoğraf çektik. Her biri ile tek tek diyalog kurduk. İnanılmaz bir deneyimdi ve bizim gibi müzik yapan bir grubu toplumdaki herkesin nasıl dinleyebileceğinin bir örneğiydi. Ciddi bir potansiyel var.

Önemli olan onlara ulaşabilmemiz, bunu Beytüşşebap’ta gördük. Bu iyi bir örnekti. Bazıları enerjini sever, bazıları sözlerini sever, bazıları duruşunu. O bir bütündür, tek değil.

Beytüşşebap konserimde bunu gördüm; Yaptığım gömlekle ilgili soruları yoktu. Bu nedir diye bir şey yoktu.

Yaşamı sürdürmek için tüm renkler gereklidir.

Aksine, herkesin sadece özlemini gidermesi gerekiyordu. Onlar da ilgilenildiklerini hissettiler. Kendi kültürlerine karşı çok hassaslar, neden bizim şarkılarımıza bir şeyler yapmıyorsunuz? Ülkemize bir şey yapmıyor musunuz? Dünyanın ucunda küçük bir yeriz ve tutunacak hiçbir şeyimiz yok. kültür olarak kendimizi gösterme şansımız yok. Ama müthiş bir sıcaklıkları vardı. Çünkü onlar dağcıydı. Orada yaşayan insanların kodları biraz farklıdır. Yaşamın sürdürülebilir olması için insanın tüm renklere ihtiyacı vardır. Güzel olan her şey insanlar tarafından tadılmalıdır. Yaşamın sürdürülebilir olması için farklı renklerle de ilişkilendirilmesi gerekir. Tabii bu onun tüm müzikleri sevdiği anlamına gelmiyor.

kaya-digris74.jpg

‘Benzersiz bir dokunuşum var’

Kürt müziği, kültürü ve sanatı dünyanın çeşitli renklerine girdiğinde ortaya çıkacak potansiyel zenginlikte mevcut renkler bile kesinlikle yetersiz kalmaktadır. Kürtçede Kürt karakteriyle bütünleşebilecek çok güzel renkler oluşturulabilir. Eşsiz bir dokunuşum var. Topluluğunuzun benim üzerimde bir etkisi var. Toplumun beni etkilediği kadar o müziği etkileme potansiyelim var.

Bazı şeyler evrenselliğini size empoze eder. Rock müzik böyledir. Size kendini dayatır, hissettirir. Bir yere varmak biraz bireysel bir yolculuk gibidir.

‘İyi şeylerin yaratılması her biçimiyle mümkündür’

İyi şeylerin yaratılması herhangi bir forumda mümkündür. Rock müzikte yapmak istediğimizde sadece enerjisi yüksek müzik vermek değil. İnsanların kalbini iyileştirmek istiyoruz. Kendi kalbimizi iyileştirmek istiyoruz. Hayatta ne kadar güçlü bir şekilde devam etmemiz gerektiğini biliyoruz.

Hayatımızın hemen her sahnesinde direniyoruz. Direnişimizden başka bir yaşam biçimidir.

Ben kendi hayalimi gerçekleştiriyorum.

Mesele şu ki, şu anda küçülüyorum ve insanlarla bağlantı kuruyoruz ve tabii ki enerjimiz var. Bu enerji boş enerji değildir. Bu enerjide hayata tutunma çabası vardır.

Kendi rengimizi nasıl katacağımız konusunda da bir sorunumuz olmalı. Bu yönde çaba göstermeliyiz. Bu enerji ile kendi rengimizi nasıl ortaya çıkarabiliriz?

Yolculuğumuz aslında daha yoğun olmalı. 2010 yılına kadar destansı bir albüm yapmaya çalışıyorduk. Bir de akustik albüm yapmaya çalışıyorduk. Hemen hemen tüm unsurlar hazırdı, ancak ekonomik başarısızlıklar nedeniyle hayat bir şekilde zorluklarını bizim için uzattı.

Uzun zamandır tasarladığım bir şey var. Dağlardan aldığım o müzikal karakterle rock formunu nasıl birleştirebilirim? Çok farklı ve renkli işler yapmak istiyorum.

kaya-tigris2.jpg

‘Beytüşşebap’ta işim var’

Ayrıca uzun zamandır hazırladığım Beytüşşebap müziği üzerine bir çalışmam var. Tamamen etnik ve Kürtçe bir çalışmadır. Birkaç şey denedim ve çok iyi sonuçlar alıyorum. Umarım ileride bunları yayınlama fırsatı bulurum.

Şu anda böyle bir aşamadayız; Biraz kişiye bağlı ama imkanların geri planda kaldığı bir sanatın olduğu bir süreçte, inatçılığımızı kırmamak için var gücümüzle savaşıyoruz.

Yıllarca sürse de bir karakter, bir yaşam biçimi haline geldi. Kültür ve sanat adına büyümenin daha zor olduğu bir dönemden geçiyoruz.

Çok umut verici sesler var. Genel olarak, büyük umutlarım var. Çünkü çok fazla yeni ve farklı dokunuşlar var. Yakında çok farklı renklerin çıkacağını düşünüyorum. Zor bir an içindeyiz ama bu sefer kendi direniş gücümüzle üstesinden geleceğiz.

Elbette toplumun sahneleriyle oynayan bir kapitalizm var, bir de müziğe yansıyan bir kapitalizm var ki zaten tüm dünyada yaygın. Kapitalizm, toplumların kimliksizleşmesi ve kaynaşması özelliğine sahiptir. Buna karşı kültürel bir duruş gereklidir. Toplumsal tepkiler bireyi büyük ölçüde etkiler ve ona bir yön verir.

ADVERTISEMENT

About the author

admin

Leave a Comment